Wat is hemorroïdie?

Aambeien,ook wel bekend als aambeien

Aambeien zijn verwijde bloedvaten rond de anus die ontstaan ​​na een chronisch verhoogde druk in de buikholte, bijvoorbeeld door chronische constipatie, chronisch hoesten, zwaar tillen en, heel vaak, zwangerschap. Ze kunnen tromboseren (een bloedstolsel bevatten), wat pijn, irritatie en bloedingen kan veroorzaken. Grote aambeien worden operatief verwijderd of behandeld met een bandje. Kleinere uitwendige aambeien worden vaak als te klein beschouwd voor deze behandeling, maar ze kunnen nog steeds erg hinderlijk zijn. Lasertherapie kan worden gebruikt om de huid die over de uitwendige aambei is gespannen, evenals het onderliggende bloedvat, effectief te laten krimpen. Dit gebeurt meestal in een reeks van 3-4 laserbehandelingen in de kliniek, om de 3-4 maanden, onder plaatselijke verdovende crème.

Aambeien worden, afhankelijk van de ernst, in vier graden ingedeeld, zodat ze gemakkelijker kunnen worden beoordeeld voor een eventuele operatie.

Aambeien (1)

Internaambeien Ze bevinden zich hoger in het anale kanaal, buiten het zicht. Bloedingen zijn het meest voorkomende symptoom van inwendige aambeien en vaak het enige symptoom in milde gevallen.

 

Aambeien (2)

Uitwendige aambeien zijn zichtbare aambeien die zich buiten de anus bevinden. Het zijn in feite met huid bedekte aderen die opgezwollen zijn en blauw van kleur. Meestal ontstaan ​​ze zonder symptomen. Wanneer ze echter ontstoken raken, worden ze rood en pijnlijk.

Aambeien (5)

Soms komen inwendige aambeien door de anus naar buiten bij het persen tijdens de stoelgang. Dit wordt een verzakte inwendige aambei genoemd; het is vaak moeilijk om deze terug in het rectum te duwen en gaat meestal gepaard met veel pijn.

Aambeien (3)

Wanneer zich een bloedstolsel vormt in een uitwendige aambei, veroorzaakt dit vaak hevige pijn. Deze getromboseerde uitwendige aambei is voelbaar als een stevige, gevoelige massa in de anus, ongeveer zo groot als een erwt.

Aambeien (4)

Anale fissuur.Een anale fissuur is een dunne, spleetvormige scheur in het anale weefsel en kan leiden tot jeuk, pijn en bloedingen tijdens de stoelgang. Voor meer gedetailleerde informatie.

Wat zijn de symptomen van aambeien?

Veel anale en rectale problemen, waaronder anale fissuren, fistels, abcessen of irritatie en jeuk (pruritus ani), hebben vergelijkbare symptomen en worden ten onrechte aambeien genoemd. Aambeien zijn meestal niet gevaarlijk of levensbedreigend. Zelden kan een patiënt zo'n ernstige bloeding hebben dat ernstige bloedarmoede of zelfs de dood tot gevolg kan hebben. In sommige gevallen verdwijnen de symptomen van aambeien vanzelf binnen een paar dagen. Maar in de meeste gevallen keren de symptomen uiteindelijk terug, vaak in ergere mate dan voorheen. Hoewel veel mensen aambeien hebben, ervaren niet alle mensen symptomen. Het meest voorkomende symptoom van inwendige aambeien is helderrood bloed op de ontlasting, het toiletpapier of in de toiletpot. Een inwendige aambei kan echter ook door de anus naar buiten steken, waardoor deze geïrriteerd en pijnlijk raakt. Dit wordt een uitstulpende aambei genoemd. Symptomen van uitwendige aambeien kunnen bestaan ​​uit een pijnlijke zwelling of een harde knobbel rond de anus, die ontstaat wanneer zich een bloedstolsel vormt. Deze aandoening staat bekend als een getromboseerde uitwendige aambei. Daarnaast kan overmatig persen, wrijven of reinigen rond de anus irritatie met bloedingen en/of jeuk veroorzaken, wat een vicieuze cirkel van symptomen kan creëren. Ook het afscheiden van slijm kan jeuk veroorzaken.

Hoe vaak komen aambeien voor?

Aambeien komen veel voor bij zowel mannen als vrouwen. Ongeveer de helft van de bevolking heeft aambeien tegen de leeftijd van 50 jaar. Aambeien komen ook vaak voor bij zwangere vrouwen. De druk van de foetus in de buik, evenals hormonale veranderingen, zorgen ervoor dat de bloedvaten in de aambeien uitzetten. Deze bloedvaten komen ook onder zware druk te staan ​​tijdens de bevalling. Voor de meeste vrouwen zijn aambeien die door de zwangerschap ontstaan ​​echter een tijdelijk probleem.

Hoe worden aambeien gediagnosticeerd?

Een grondige evaluatie en juiste diagnose door de arts zijn belangrijk bij bloedingen uit de anus of bloed in de ontlasting. Bloedingen kunnen ook een symptoom zijn van andere aandoeningen van het spijsverteringskanaal, waaronder darmkanker. De arts zal de anus en het rectum onderzoeken op gezwollen bloedvaten die wijzen op aambeien en zal ook een digitaal rectaal onderzoek uitvoeren met een gehandschoende, ingevette vinger om afwijkingen te voelen. Een nadere evaluatie van het rectum op aambeien vereist een onderzoek met een anoscoop, een holle, verlichte buis die nuttig is voor het bekijken van inwendige aambeien, of een proctoscoop, die nuttig is voor een meer volledig onderzoek van het gehele rectum. Om andere oorzaken van gastro-intestinale bloedingen uit te sluiten, kan de arts het rectum en het onderste deel van de dikke darm (sigmoïd) onderzoeken met een sigmoïdoscopie of de gehele dikke darm met een colonoscopie. Sigmoïdoscopie en colonoscopie zijn diagnostische procedures waarbij ook verlichte, flexibele buizen via het rectum worden ingebracht.

Wat is de behandeling?

De medische behandeling van aambeien is in eerste instantie gericht op het verlichten van de symptomen. Maatregelen om de symptomen te verminderen zijn onder andere: · Meerdere keren per dag een warm bad nemen in gewoon, lauw water gedurende ongeveer 10 minuten. · Een aambeienzalf of -zetpil gedurende een beperkte tijd op de aangedane plek aanbrengen. Om te voorkomen dat aambeien terugkeren, is het belangrijk de druk en het persen bij constipatie te verlichten. Artsen adviseren vaak om meer vezels en vocht aan de voeding toe te voegen. Het eten van voldoende vezels en het drinken van zes tot acht glazen vocht (geen alcohol) zorgt voor zachtere, volumineuzere ontlasting. Zachtere ontlasting maakt het legen van de darmen gemakkelijker en vermindert de druk op de aambeien door persen. Het vermijden van persen helpt ook voorkomen dat de aambeien naar buiten komen. Goede bronnen van vezels zijn fruit, groenten en volkorenproducten. Daarnaast kunnen artsen een laxeermiddel of een vezelsupplement zoals psyllium of methylcellulose voorschrijven. In sommige gevallen moeten aambeien endoscopisch of chirurgisch behandeld worden. Bij deze methoden wordt het aambeiweefsel verkleind en vernietigd.

Hoe kunnen aambeien worden voorkomen?

De beste manier om aambeien te voorkomen is door de ontlasting zacht te houden, zodat deze gemakkelijk kan passeren en de druk afneemt, en door de darmen zo snel mogelijk na aandrang te legen zonder overmatige inspanning. Lichaamsbeweging, zoals wandelen, en een vezelrijk dieet helpen constipatie en persen te verminderen doordat de ontlasting zachter en gemakkelijker te passeren is.


Geplaatst op: 17 november 2022